Porównanie zastosowań odrdzewiaczy firmy Berner
8 lipca 2016
25 Rajd Rzeszowski 4-6.08.2016
16 sierpnia 2016

Kotwy chemiczne ze względu na swoje właściwości doskonale sprawdzają się nawet w najtrudniejszych warunkach, gdzie podłoże w którym chcemy wykonać zamocowanie, jest bardzo zniszczone i słabe.

HISTORIA


Kotwa chemiczna została wynaleziona w Niemczech w roku 1963, ale dopiero 9 lat później zyskała na sławie, kiedy to użyto jej podczas budowy Stadionu Olimpijskiego na letnie Igrzyska w Monachium. Kotwa mechaniczna nie była w stanie poradzić sobie z wymaganiami jakie stawiała budowa, natomiast dla kotwy chemicznej wysokie obciążenia, małe odległości od krawędzi oraz małe odległości pomiędzy kotwami to żaden problem. W połowie lat 80-tych do jednorazowego użytku ampułek, dołączyły kartridże zawierające kotwy chemiczne 2-komponentowe, wymagające do aplikacji pistoletu oraz specjalnej dyszy mieszającej. Dzięki temu kotwy zwiększyły swoje zastosowanie i tym samym zyskały kolejnych zadowolonych użytkowników.
Ze względu na wielki sukces kotew chemicznych, ciągle próbowano je ulepszać i dostosowywać do wymagań użytkowników. Ponieważ w żywicach nie-katalitycznych znajdował się styren, który uznano za rakotwórczy, postanowiono go wyeliminować, dzięki czemu kotwy po raz kolejny zyskały na popularności, szczególnie w zastosowaniach domowych.
Obecnie kotwy chemiczne są mocniejszym i odpowiedzialniejszym rozwiązaniem w zakresie mocowania, niż kotwy mechaniczne, a nie rzadko również i tańszym.

CO TO JEST STYREN?


Styren to organiczny związek chemiczny, który w warunkach normalnych występuje jako substancja bezbarwna lub o lekko żółtawym zabarwieniu oraz bardzo drażniącym, nieprzyjemnym zapachu.
Styren do organizmu człowieka dostaje się poprzez układ oddechowy, a także (w niewielkim stopniu) przez skórę. Substancja ta jest pochłaniana podczas bezpośredniej inhalacji w 60-80% i osadza się głównie w tkance tłuszczowej. Styren działa przede wszystkim depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy i obwodowy, przez interkalację nieprzereagowanego styrenu do neurylemmy i zaburzanie przewodnictwa nerwowego, jak i na poprzez oddziaływanie różnych form tlenku styrenu na poszczególne elementy tego układu. W organizmie człowieka działa depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy oraz drażniąco na błony śluzowe. Może prowadzić do marskości wątroby. W organizmie człowieka styren jest metabolizowany w wątrobie, głównie szlakiem prowadzącym przez tlenek styrenu, glikol styrenowy, kwas migdałowy lub kwas benzoesowy do kwasów hipurowego i fenyloglioksylowego, które są wydalane z moczem. Amerykański Rejestr Substancji Toksycznych i Schorzeń (Agency for Toxic Substances and Disease Registry (ATSDR)) stwierdza, że wystawienie organizmu człowieka na działanie styrenu w dużym stężeniu (stężenie styrenu 1000 razy większe niż w normalnym środowisku) może działać na układ nerwowy. Skutkami są zmniejszenie szybkość przewodności nerwowej i obniżenie czasu reakcji. U osób narażonych na kontakt ze styrenem mogą, wystąpić objawy zatrucia ostrego lub przewlekłego, w zależności od dawki, czasu i częstotliwości ekspozycji. Opary styrenu w małych stężeniach mogą wywołać łzawienie oczu i metaliczny smak w ustach, w stężeniach ok. 800 mg/m3 – ból i zaczerwienienie spojówek, a w większych – kaszel, zawroty głowy, zaburzenia równowagi, osłabienie, bóle głowy, zmęczenie, nerwowość, a także porażenie górnych dróg oddechowych i zaburzenia widzenia. Przerwanie ekspozycji na ten związek powoduje cofnięcie objawów. Kontynuowanie narażenia wywołuje senność, zaburzenia świadomości, może także wystąpić porażenie ośrodka oddechowego i śmierć. Skażenie skóry ciekłym styrenem może wywołać jej ból i zaczerwienienie. Skażenie oczu ciekłym styrenem wywołuje ból i zaczerwienienie spojówek. Po spożyciu, związek ten wywołuje ból gardła, ból brzucha, nudności, wymioty i ogólne objawy zatrucia drogą pokarmową. W przypadku zatrucia przewlekłego, objawami są przewlekłe zapalenie skóry, przewlekłe zapalenie spojówek, upośledzenie węchu, zaburzenia funkcji psychicznych, spowolnienie reakcji, zmiany w zapisie elektroencefalograficznym. Styren został sklasyfikowany przez Międzynarodowa Agencje Do Walki z Rakiem, jako substancja potencjalnie rakotwórcza (klasa rakotwórczości B2). Amerykański Departament Ochrony Środowiska (U.S. Environmental Protection Agency (EPA)) nie klasyfikuje styrenu jako substancję rakotwórczą, lecz jako substancję podejrzewaną o działanie rakotwórcze, a także jako wykazującą działanie toksyczne na układ pokarmowy, nerki i układ oddechowy.

źródło: http://wikipedia.pl

CO TO JEST KOTWA CHEMICZNA?


Kotwa chemiczna to środek chemiczny na bazie żywic, przez co jest również nazywana kotwą żywiczną. Kotwa chemiczna działa na zasadzie adhezji, czyli łączenia dwóch elementów ze sobą – masę kotwiącą aplikuje się do uprzednio przygotowanego otworu w podłożu, następnie aplikuje się ją bezpośrednio do otworu i osadza element, który chcemy zamocować.
Kotwa dzięki swoim właściwościom doskonale nadaje się do zamocowań wymagających bardzo wysokich parametrów wytrzymałościowych oraz mocowania blisko krawędzi podłoża.
Podstawową cechą każdej kotwy chemicznej jest to, że żywica, która znajduje się wewnątrz jej, musi zmieszać się z utwardzaczem, który również znajduje się wewnątrz opakowania kotwy.

GDZIE STOSOWAĆ KOTWY CHEMICZNE?


Kotwy chemiczne dzięki swojemu uniwersalnemu zastosowaniu może być okazać się przydatna nawet w naszym domu. Stosowanie kotwy chemicznej dzieli się według podłoża w którym stosuje się mocowanie:
Podłoże pełne mocne - beton, kamień itp., w których parametry nośności osiągają nawet do kilkudziesięciu ton na jedno zamocowanie!
Podłoże pełne słabe – cegła, beton komórkowy itp.
Podłoże z pustkami – cegła dziurawka, pustak, porotherm itp.

Kotwy chemiczne można stosować blisko krawędzi podłoża, gdyż w przeciwieństwie do kotwy mechanicznej np. kołka rozporowego nie naraża materiału na pokruszenie lub oderwanie fragmentu. Kotwy doskonale nadają się do stosowania ich na zewnątrz, a zwłaszcza w miejscach gdzie nie powinno dopuścić się przenikania wilgoci i wody do otworu, np. podczas montażu barierek na balkonie, gdzie kotwa skleja przerwane w trakcie wiercenia warstwy izolacji przeciwwilgociowej.

ZALETY KOTWY CHEMICZNEJ


RODZAJE KOTEW CHEMICZNYCH


Kotwy można podzielić w zależności od zastosowanej w niej żywicy.

ZASADY KOTWIENIA


Aplikacja kotwy chemicznej jest bardzo łatwa i można ją zastosować bez problemu samemu we własnym domu. Otwory w których chcemy umieścić kotwę nie muszą być dopasowane idealnie do łącznika, gdyż masa kotwiąca wypełni je w 100%. Natomiast bardzo ważne jest, aby otwory były wyczyszczone i nie zalegał w nich pył, ani większe zwierciny, w przeciwnym razie nośność zakotwienia zostanie znacznie osłabiona. Jeżeli kotwa, którą chcemy użyć, jest w kartuszu bardzo ważne jest zastosowanie odpowiedniej dyszy mieszającej. Dysza umożliwia wymieszania składników kotwy(żywicy i utwardzacza) do uzyskania jednolitego koloru, dlatego zawsze początkową część masy należy wycisnąć gdzieś z boku(np. na karton, lub gazetę).
Przed każdym rozpoczęcie praz bardzo ważną kwestią jest zapoznanie się z instrukcją obsługi oraz zaleceniami producenta.

KOTWY CHEMICZNE MARKI BERNER


KATALOG ONLINE - MOCOWANIE CHEMICZNE

Komentarze są wyłączone.